90 روز نخست یک مدیر کتابی است که بر اساس جا به جایی های مدیریتی نگاشته شده و به مدیرانی که به هر دلیل در پست جدیدی در سازمان قبلی خود یا سازمان دیگری قرار گرفته اند رهنمودهایی پیرامون چگونگی یک شروع موفقیت آمیز در سه ماه نخست مدیریت ارائه می دهد.

ال گور کم تر از یک سال پیش از این که معاون رئیس جمهور آمریکا شود، کتاب زمین در حالت توازن را منتشر کرد. یکی از نتایج تحلیل های او این است که ما باید "نجات محیط زیست جهانی را اصل مرکزی سازمان دهی تمدن خود بدانیم". او طرح جهانی جدید مارشال را که مرک از پنج هدف استراتژیک است، پیشنهاد کرد تثبیت جمعیت جهانی، توسعه واستفاده ی مشترک از فناوری مناسب، اقتصاد جهانی جدید، نسل جدیدی از معاهدات و توافق نامه ها و آموزش در خدمت تفاهم جهانی درباره ی محیط زیست.

کتاب آینده های شگفت انگیز نوشته ی آو سویدن و بریت انیانسن ماحصل کارگاهی است که حدود بیست تن از محققان برجسته و پیشگام از کشورهای مختلف و با تخصص های مختلف (از جمله میشل گودو) در آن شرکت داشتند و پنج سناریو جهانی و منطقه ای تا سال 2075 ترسیم کردند. چهار عدد از این سناریوها محتوای "شگفت انگیز" دارند، گرچه لزوما از سناریوی پنجم غیر محتمل تر نیستند. سناریوی پنجم که شگفت انگیز نیست، "خرد سنتی " نامیده می شود.

کتاب گام هایی به سوی آینده نوشته ی راجنی کوتاری، چاپ 1974، بر محور دیگری تمرکز دارد. موضوع اصلی کتاب درباره ی چگونگی ایجاد "حداقل مدینه ی فاضله"است. چگونه می توان از جهانی که در آن روز به روز "جدایی" پیشرفت های علمی و فنی از آزادی و سعادت انسان بیشتر می شود، فاصله گرفته و به جهانی که در آن این دو رکن با یکدیگر هماهنگی دارند رسید. "عدالت، خود شکوفایی (تحقق ذات)، خلاقیت و عدم خشونت مولفه های مهم جامعه ی اخیر هستند". نویسنده اعتقادی به مدل های کاملا طراحی شده ندارد و به همین دلیل دربارهی "برنامه فعلی که معلوم نیست نتایج دلخواهی در پی داشته باشد یا این که برعکس عمل می کنند"، اخطار داده است.

سال 1992 بیستمین سالگرد انتشار کتاب محدودیت های رشد بود. دونلا میدوز و دیگران ادامه ی کار قبلی خود را از سر گرفتند و از همان مدل کامپیوتری کتاب اولشان استفاده نمودند. با این همه، کتاب فراتر از محدودیت ها نسبت به کتاب محدودیت های رشد خیلی کم تر بحث برانگیز بود. گر چه محتوا و پیام این کتاب بهتر از کتاب نخست دریافت شد، اما به اندازه ی محدودیت های رشد آن قدر خواننده نداشت. در این کتاب برای سال های 1990 و 2100 سیزده سناریو مختلف طراحی شده ات. نویسندگان در سناریوی پیشنهادی خود جمعیت کره زمین را زیر هشت میلیارد نفر تثبیت،اندازه ی خانواده را محدود به 2 بچه و تقریبا همان استاندارد کنونی اروپا را به عنوان استاندارد زندگی معرفی کرده اند.

سال 1992 بیستمین سالگرد انتشار کتاب محدودیت های رشد بود. دونلا میدوز و دیگران ادامه ی کار قبلی خود را از سر گرفتند و از همان مدل کامپیوتری کتاب اولشان استفاده نمودند. با این همه، کتاب فراتر از محدودیت ها نسبت به کتاب محدودیت های رشد خیلی کم تر بحث برانگیز بود. گر چه محتوا و پیام این کتاب بهتر از کتاب نخست دریافت شد، اما به اندازه ی محدودیت های رشد آن قدر خواننده نداشت. در این کتاب برای سال های 1990 و 2100 سیزده سناریو مختلف طراحی شده ات. نویسندگان در سناریوی پیشنهادی خود جمعیت کره زمین را زیر هشت میلیارد نفر تثبیت،اندازه ی خانواده را محدود به 2 بچه و تقریبا همان استاندارد کنونی اروپا را به عنوان استاندارد زندگی معرفی کرده اند.

در دوره ی رونق پارادایم های جهانی در اواخر دهه ی 1970 کارتر، رئیس جمهور آمریکا، دستور داد تا گزارش ویژه ای برای او تهیه شود. گزارش جهان در سال 2000 برای رئیس جمهور که توسط فیزیک دان معروف جرالد بارنی تهیه شد، با تغییرات احتمالی جمعیت جمعیت جهان، منابع طبیعی و محیط زیست سرو کار دارد. از آن جایی که درباره ی هر کدام از این سه موضوع، مطالعه و تحقیق جداگانه و کافی صورت گرفته، تأکید اصلی گزارش بر ارتباط میان این سه موضوع با یکدیگر است.

کتاب  محدودیت های رشد، نوشته ی میدوز و دیگران که درسال 1972 منتشر شد، اولین گزارشی بود که از طرف کلوپ رم ترتیب داده شد. بنیاد فولکس واگن تامین کننده ی مالی این پروژه بود. یک تیم تحقیقاتی بین المللی در انستیتو فناوری ماساچوست (MIT پنج عامل اصلی محدود کننده ی رشد در روی کره ی زمین را بررسی کردند؛ جمعیت، کشاورزی، استفاده از منابع، صنعت و آلودگی. فقر در عین فراوانی و وفور نعمت، تباهی محیط زیست، از دست رفتن اعتماد به سازمان ها، گسترش افسار گسیخته ی شهر ها و نبود امنیت شغلی، این ها پاره های مسأله ای است که کلوپ رم آن را "مسأله یا معضل جهانی" نامیده است.

پارادایم جهانی آمریکای لاتین در نتیجه ی بحث هایی که پس از تحقیق پر سروصدای و بحث انگیز، کتاب محدودیت های رشد صورت گرفت، چند مدل جهانی جایگزین مطرح شد. کتاب فاجعه یا جامعه ی جدید؟ پارادایم جهانی آمریکای لاتین نوشته ی هررا و دیگران اولین اثری بود که دیدگاه صریح جهان سوم را به ثبت رساند، اما در این کتاب به مسأله ی محیط زیست کم تر توجه شده است. نویسنده اقداماتی رو که بایستی انجام داد تا درسال 2000 نیازهای اساسی هر کسی به غذا، مسکن، بهداشت، سلامتی و آموزش با اطمینان برآورده شود، برمی شمارد.

کتاب بریتانیایی 2010 نوشته ی "جیم نورث کات" (Jim Northcott) نمونه ای از مطالعات درباره ی قرن بیست و یکم است. پیش بینی های عمده بر مبنای محتمل ترین آینده صورت گرفته، گرچه نویسندگان می دانند که مطلبی که می توان با قاطعیت آن را پیش بینی کرد، این است که بعضی از پیش بینی ها اشتباه از کار درخواهد آمد". به این ترتیب، سه سناریو مختلف اضافه می شود که زمینه هایی بالقوه برای گزینش محسوب می شوند. اولین سناریو، بازارمحوری است. دومین سناریو گزینه ی چپ گرای مداخله جویانه است و سومین سناریو رویکرد طبیعت گرا (محیط زیست محور) است.

 این کتاب بحث های عمومی گسترده ای را در کشورهای اسکاندیناوی به پا کرد و تنها در دانمارک (کشوری که پنج میلیون سکنه دارد) صد هزار نسخه فروش داشت. مییر که استاد فیزیک، سیاستمدار لیبرال و نویسنده بود، در کتاب خود نقاط ضعف نظام اجتماعی حاکم را تحلیل کرده و در توصیف آرما ن شهرش از آن با نام "جامعه انسانی دارای توازن زیست محیطی" یاد می کند. وی همچنین ابزارهای لازم برای دست یابی به چنین جامعه ای را بر می شمارد.

کومر در کتاب خود آرمان شهر و ضد آرمان شهر در دوران مدرن توانایی آرمان شهرها را برای تسخیر قدرت تخیل همگانی یا برای تبدیل به مرکز گفت و گوهای عمومی گوشزد می کند. قسمت عمده ی کتاب درباره ی آثار انگلیس و آمریکایی در فاصله ی سال های 1880 تا 1950 است. تحقیقات پنج تن از نویسندگان (ادوارد بلامی،اچ جی ولز،الدوس هاکسلیريا، جورج اورول، وبی اف اسکینز) برای مطالعه ی مفصل و دقیق در محدوده ی عرف ادبی و عقلی ارمان شهرها انتخاب شد. بخش آخر، به افول آرمان شهر و ضد آن در نیمه ی قرن پرداخته است. کومر در این بخش تاکید ویژه ای بر مباحث انتقادی راجع به ایدئولوژی سوسیالیستی، اکولوژی (محیط زیست) و رابطه ی آرمان شهر با تحقیقات می کند.

وظیفه ی این تحقیق، بررسی و مطالعه ی مجدد مشکلات حیاتی کره ی زمین درباره ی محیط زیست و تدوین پیشنهادهای واقع بینانه برای حل آن ها بود. گزارش این کمیته به نام "توسعه ی پایدار" بیش از هر چیز دیگری به چشم می خورد. آینده ی مشترک ما مانند گزارش جهان در سال 2000 به جای نوآوری، ضمانت اجرایی تحلیل ها و راهکارها از سوی دولت را مد نظر قرار می دهد. افکار عمومی کار کمیته ی برونت لند را به خوبی درک کرده و آن را پذیرفتند، اما گزارش کمیته به دلیل دید مثبت آن به "عصر جدید رشد اقتصادی " درمیان کارشناسان محیط زیست در (WCED) بحث های زیادی را برانگیخت که منجر به تشکیل کنفرانس جهانی محیط زیست و توسعه سال 1992 در ریو دژانیرو شد.