ی قرن‌ها انسان از روش­های متعددی برای دست و پنجه نرم کردن با عدم قطعیت­ها استفاده کرده تا با توانایی­های خاص خود از آینده بلندمدت محافظت کند. اخیرا، فرایندهای گروهی همچون دلفی به گروه­های بزرگ کارشناسان کمک می‌کنند تا مهارت‌های خود را در روایت­هایی برای آینده ترکب کنند. مدل­سازی آماری و شبیه­سازی کامپیوتری به کسب اطلاعات کمی به کمک برون­یابی روندهای فعلی و نیز به کارگیری نیروهای محرکی که اخیرا شناسایی شده­اند کمک می‌کنند. تحلیل رسمی فرایند تصمیم­گیری، به طور سیستماتیک به ارزیابی پیامدهای چنین اطلاعاتی کمک می‌کند. برنامه­ریزی مبتنی بر سناریو به افراد و گروه‌ها کمک می‌کند تا عدم قطعیت­های بنیادی در رابطه با آینده بلندمدت را بپذیرند و طیفی از مسیرهای بالقوه را مد نظر قرار دهند که حتی در برگیرنده آن دسته از مسیرهایی می‌شود، که ممکن است به دلایل سازمانی، ایدئولوژیکی و یا سیاسی، ناراحت کننده یا دردسرساز باشند.